تاریخچه حمل ونقل (اتوبار، باربری، حمل و نقل)

باربری تهران و حمل و نقل عبارتست از انتقال انسانها، حیوانان، و کالاها از نقطه ای به نقطه دیگر. به عبارت دیگر عمل حمل و نقل یا اتوبار به این صورت تعریف میشود انتقال اخص یک ارگانیسم یا شئی از نقطه الف به نقطه ب. انواع حمل و نقل عبارتند از هوایی ، زمینی  ( ریلی و جاده ای)،  حمل ونقل آبی. کابلی، لوله ای. و فضایی. این رشته میتواند به دو گروه زیرساخت، وسایل حمل و نقل و عملیاتها تقسیم شود.  باربری دارای اهمیت است زیرا تجارت میان افراد را ممکن میسازد، که برای توسعه تمدنها ضروری است.

زیرساخت حمل و نقل و باربری تهران  شامل تسلیهات ثابت از جمله جاده، راه آهن، راه های هوایی. راههای آبی. کانالها و خطوط لوله  و ترمیناها از قبیل فرودگاهها،  ایستگاههای راه آهن. ایستگاههای اتوبوس. انبارها، ترمینالهای کامیون، مراکز سوخت گیری( شامل داکهای سوخت گیری و ایستگاههای سوخت گیری) و بندرگاهها میشود. ترمینالها ممکن است برای تبادل مسافران و کالا و نگهداری استفاده شوند.

وسایل نقلیه که در این شبکه ها حرکت میکنند دارای اتومبیلها، دوچرخه، اتوبوس، قطار، کامیون، هلیکوپتر، قایق، فضا پیما، و هواپیما است. عملیاتها روشهای بکارگیری وسایل نقلیه را در بر دارند. و فرایندهایی به این جهت مشخص شده اند شامل سرمایه گذاری، قانون مندی،  و سیاستها. در صنعت حمل و نقل، باربری تهران عملیاتها و مالکیت زیرساخت هم عمومی و هم خصوصی هستند بستگی دارد به کشور و حالت حمل و نقل.

حمل و نقل و  باربری تهران مسافران میتواند عمومی باشد جایی که اپراتورها سرویسهای برنامه ریزی شده ارائه میدهند یا خصوصی باشد.

باربری  بار معطوف بر کانتینریزه شدن هستند اگر چه حمل  و نقل حجمی برای احجام بزرگ  یا اقلام با دوام استفاده میشود.

حمل و نقل و باربری تهران نقش مهمی در رشد اقتصادی و جهانی شدن بازی میکند اما اکثر انواع حمل و نقل موجب آلودگی هوا میشوند و مسافتهای زیادی زمین استفاده میکنند. در حالی که  یارانه های بسیاری از سوی دولت اختصاص داده میشود به آن ، برنامه ریزی خوب حمل و نقل بسیار ضروری است برای جریان ترافیک روان و جلوگیری از موانع شهری.

تاریخ حمل و نقل باربری تهران

اولین وسیله باربری انسان از طریق پیاده روی بوده است. اهلی سازی حیوانات به روش جدیدی برای بارگیری آنها در حمل بارها روی موجودات قوی تر شد. که اجازه کشیدن بارهای سنگین تر را میدهد یا انسانهای که بر حبوانات سوار هستند برای سرعت یا طاقت بیشتر. اختراعاتی از قبیل چرخ و سورتمه به حیوانات کمک کرد تا بهره وری بیشتری داشته باشند از طریق معرفی وسایل نقلیه. حمل دریایی شامل کشتی های بادبانی یا پارویی، باز میگردد به زمانهایی دور که قابلیت حمل مقادیر عظیم بار در مسافتهای دور بل از انقلاب صنعی را داشتند.

اولین شکل از حمل و نقل جاده ای با استفاده از حیوانات بود. از قبیل اسب( که در هزاره چهارم یا سوم قبل از میلاد اهلی شده بود) گاو نر در حدود 8000 سال قبل از میلاد ، یا انسانهایی که کالاها را روی سطوح خاکی حمل میکردند . تمدنهای بسیار ابتدایی شامل مزاپوتیوم و دره ایندوز.  جاده های پوشیده ساخته شده، در قدمت کلاسیک، امپراتوری های ایرانی و رم جاده های پوشیده از سنگ ساختند برای اینکه سپاهیان با سرعت بیشتری عبور کنند.زیرسازی جاده ها را از سنگهای خرد شده  که در زیر جاده ها را خشک نگه میدارند. خلیفه های قرون وسطی بعدها جاده های پوشیده از قیر را ساختند. اولین وسیله آبی کانو بود ه از تنه درختان ساخته شدند. حمل و نقل اولیه آبی توسط کشتی ها انجام میشدند که یا پارویی یا بادی بودند،یا ترکیبی از هر دو. اهمیت آب موجب شده است که بیشتر شهرهایی که در مجاورت رودخانه ها یا سواحل دریا بودند رشد بیشتری در تجارت داشتند. اغلب در تقاطع دو سطح آبی. تا انقلاب صنعتی، حمل و نقل بسیار آهسته و هزینه بر بود. و تولید و مصرف تا حد ممکن نزدیک به یکدیگر بودند.

انقلاب صنعتی در قرن 19 شاهد چند اختراع بودند که تغییرات بنیادین در حمل و نقل موجب شدند. با تلگراف، ارتباطات فوری شد و مستقل از حمل  اشیاء فیزیکی شد. اختراع موتور بخار که بلافاصله در حمل و نقل ریلی استفاده شد. حمل و نقل زمینی و باربری تهران را از عضله حیوانات و انسان مستقل نمود. هم سرعت و هم ظرفیت به سرعت افزایش یافتند، که منتهی به اختصاصی سازی تولید که مستقلا از منابع طبیعی استفاده میشد. قرن 19 همچنین توسعه کشتی های بخار را به خود دید که حمل و نقل  یا باربری جهانی را سرعت بخشید.

با توسعه موتورهای احتراقی و اتومبیل در حدود 1900، باربری جاده ای مجددا رقابتی تر شد. و باربری خصوصی مکانیکال آغاز شد. اولین بزرگ راههای مدرن در قرن نوزدهم با سنگفرش ساخته شدند، بعدا  آسفالت و بتن مواد برتر برای کف پوش شدند. در سال 1903 برادران رایت اولین هواپیمای قابل کنترل موفق را ارائه کردند، و سپس  بعد از جنگ جهانی 1( 1914-1918) هواپیما مبدل به روشی سریع برای حمل افراد و باربری سریع  کالاها در مسافتهای طولانی شد.

بعد از جنگ جهانی دوم( 1939-1945) اتومبیل و خطوط هوایی سهم بیشتری از حمل و نقل را بعهده گرفتند، و حمل ریلی و آبی به خدمات باری و خطوط کوتاه مسافری تبدیل شدند. پروازهای فضایی علمی در دهه 1950 آغاز شدند، با رشد سریع تا دهه 70 ، در دهه 1950 معرفی کانتینر بهره وری زیادی به حمل کالا داد،  با گسترش جهانی سفرهای هوایی بین المللی بسیار در دسترس تر شدند در دهه 1960 با صنعتی کردن موتورهای جت. همراه با رشد اتومبیلها و راههای جاده ای  ، حمل آبی و ریلی اهمیت کمتری بافتند. بعداز معرفی  شینکانسن در ژاپن در سال 1964، ریلهای سرعت بالا در آسیا  و اروپا آغاز شدند که مسافران بسیاری را در مسیرهای بلند دور از خطوط هوایی ایجاد کردند.